Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

s01e17 - 'Oσο μπορείς.



παγκόσμια ημέρα μπριζόλας.παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS.
παγκόσμια ημέρα ερωτευμένων.
παγκόσμια ημέρα κατά των πειραμάτων σε ζώα.
 παγκόσμια ημέρα μητέρας, πατέρα, παιδιού.
Eίναι τόσες πολλές που κάθε μέρα είναι μια παγκόσμια ημέρα. 

Πολλοί τις κοροιδεύουν, άλλοι τις γιορτάζουν. Ανήκω πανηγυρικά στους δεύτερους! 

Με ενοχλούν πάρα πολλοί οι εξυπνάκηδες που ισχυρίζονται ότι γιορτάζουν τον έρωτα τους κάθε μέρα. Α, ναι? ε τότε γιατί δε γιορτάζεις και σήμερα? 

Στο θέμα μου όμως… σήμερα, λοιπόν, είναι πάρα πολλές παγκόσμιες μέρες μαζί. Παγκόσμια ημέρα Γης, παγκόσμια ημέρα δασοπονίας, ημέρα κουκλοθέατρου, παγκόσμια ημέρα για το σύνδρομο down, κατά του ρατσισμού, παγκοσμια ημέρα ύπνου αλλά και ποίησης.  Αν ήμουν σε καλύτερη ψυχολογική κατάσταση μάλλον θα έγραφα ένα μακρόσυρτο κείμενο για το πόσο σημαντικό είναι κάθε ένα από αυτά. Δεν είναι όμως αυτή η μέρα. Είναι από τις ελάχιστες μέρες στη ζωή μου, που θα πω… τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. (ενώ τα πολλά λόγια είναι η αδυναμία μου).



Έτσι αφιερώνω στη σημερινή μέρα ένα από τα αγαπημένα ποίηματα για όλους τους παραπάνω σκοπούς. 
Στους ανθρώπους που έχουν χαθεί στα bar και στα ξενύχτια.
Στους ανθρώπους που αναλώνονται σε λυκοφιλίες και σχέσεις συμφερόντων.
Στους ανθρώπους που έχουν σταματήσει να σκέφτονται και να προβληματίζονται. 
Στους ανθρώπους που μπορεί να μην έχουν χάσει τίποτα, αλλά έχουν χαθεί. 
Στους ανθρώπους που ορίζονται από τα social events και οχι από τις προσωπικές στιγμές τους.

Στους ανθρώπους που αφήνουν το καλό για το τέλος όταν το τέλος δε φτάνει ποτέ.
Σε αυτούς που έχουν σταματήσει να ζουν!

Ένα τους συμβουλεύω, control damage! Και άμα έχεις βρει αυτό που φέρνει το χαμόγελο στο πρόσωπο σου, μη συνεχίσεις να το ψάχνεις, θα στεναχωρεθεί. 





Όσο Mπορείς  

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου
όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ'  εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

Κωνσταντίνος Καβάφης


(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

xxx
S.

PS: Τhere is nothing wrong if you stay home alone one night and just hang out with yourself...and think! Ι, personally,  have a lot of such nights lately ;) 

Αναγνώστες